Adlandırılamayan Blog

Hissediyorsun değil mi? Yavaş yavaş geliyor, geliyor, geliyor What is that funny light and sound calling me, in my head, repeatedly? Evett şimdi başladı işte; hızlanıyor kalp atışları. Soluk soluğa kalmış gibi sanki nefes almakta zorlanıyorsun; dinlenmek için hiç ama hiç zaman bırakmıyor daha hızlı atıyor daha hızlı atıyor... Bu yumuşak sesin seni sakinleştireceğini mi düşünüyorsun? Yanılıyorsun. O da işin içinde o da seni heyecanlandırmak için elinden geleni yapıyor farketmiyorsun. Ya da farkediyorsun ama iş işten geçmiş göğüs kafesin ileri geri hareket ederken kafan arkada ve bunları düşünecek ne halin ne de zamanın yok artık. Gözlerin odaklanıyor tek bir noktaya. Gördüğün ne? Hiçlik... Farkediyorsun ki kendini görüyorsun. Ellerin vücudunda dolaşıyor, kendi ellerin mi sanıyorsun? Elleri dolaşıyor vücudunda sense ona yardım ediyorsun. Sonra titriyorsun sanırsın ki ruh üflüyor bedenine. O ruha sarılmaya çalışırken buluyorsun kendini, sarhoşsun artık bedenin senin değil aklınsa sadece o seste; hani seni saran seni derinlere çeken o ses. Sanıyorsun ki bitmeyecek sonsuza kadar sürecek. Ve beklediğin, istediğin sonsuzluğu kulağına fısıldamak için kulağına eğildiğinde bir bıçak gibi kesiyor seni çağırmayı! SESsizlik... Tek duyabildiğin nefesinin sesi artık bir de kalbinin göğsüne yaptığı vuruşlar. Yarıda kesilen orgazm gibi şaşkın ve sinirlisin! Ama bir daha istiyorsun işte bir daha bir daha bir daha bir daha bir daha... What is that funny light and sound calling me, in my head, repeatedly? Cevabını asla bilemeyeceksin. Başladı işte kapat gözlerini...