Ne sandın? Hep gözyaşımda olduğunu mu? Yo yo... Sıçtığım bokta da varsın işediğim sidikte de. Burnumdan alıp oraya buraya yapıştırdığım sümük de sensin kulağımdaki kir de! Kafama sıktığımda ortalığa saçılan beynimin kaygan kıvrımlarının kanla karışık parçalarında da sen olacaksın çürümekten kokmuş bedenimin her bir noktasında da. Herşeyimsin mi demiştim? Herşeyimsin işte. Bense senin ancak zerren olabilirim; dişlerini döküp namluyu ağzına soktuğumda gözbebeklerinin içinde, korkunun hemen yanı başında, sevgininin çok ötesinde, aşkın ve nefretin dibinde, iğrenmenin tam ortasında, gülümseyen bir zerre... Buum! Buum! Sen korku dolu bakışlarınla bensiz çürürken ben gülümseyerek senle çürüycem...
stay updated via rss
Kayıtlar
